W jakiej wysokości przysługuje odszkodowanie za złamanie kości śródstopia.

Free-Photos / Pixabay

Zwykle jednym z pierwszych pytań z jakimi zwracają się osoby poszkodowane do adwokata, to odpowiedź na pytanie w jakiej wysokości należy im się zadośćuczynienie ( odszkodowanie) za skutki danego urazu ( złamania, zwichnięcia, wstrząsu).

Nie inaczej jest w przypadku dość częstych konsekwencji wypadków komunikacyjnych jakim jest złamanie kości śródstopia.

Złamanie to nazywane cichym złamaniem jest często niezauważane, czy nawet lekceważone, uznawane za chwilową dolegliwość, która ustanie bez ingerencji lekarza, czy założonej gipsowej łuski.

Przyczyną złamania kości śródstopia najczęściej jest stłuczenie, uderzenie ciężkim przedmiotem, nieprawidłowego postawienia stopy, ale także może być wynikiem upadku z wysokości, czy przejechania przez jakiś przedmiot, np. koła samochodu.

 

W związku z tym wiele osób nurtują następujące pytania:

  • Czy w przypadku złamania kości śródstopia poszkodowanemu należy się odszkodowanie od ubezpieczyciela?
  • A jeżeli tak, to w jakiej wysokości?

Jak można się domyśleć, o wysokości zadośćuczynienia nie decyduje tylko sam fakt, iż doszło do złamania kości, ale także wiele innych indywidualnych czynników.

Podczas oceny uszczerbku oraz wyznaczania wysokości zadośćuczynienia, w pierwszej kolejności zakład ubezpieczeń a następnie sąd bierze pod uwagę takie mierniki wysokości odszkodowania jak :

  • wiek poszkodowanego,
  • czas trwania urazu,
  • czy przebyty uraz będzie miał negatywne skutki w przyszłości,
  • fakt przechodzenia rehabilitacji i jej intensywność,
  • czy uraz będzie wiązał się z zmianą sposobu spędzania wolnego czasu, uprawiania hobby ( np. gra w piłkę nożną, czy przekopywanie ogródka raczej ulegną ograniczeniu )
  • czy uraz wiązał się z zaprzestaniem lub zrezygnowaniem z wykonywania zawodu, jeżeli tak, to na jaki czas,
  • koszty związane z leczeniem oraz rehabilitacją, jakie poniósł poszkodowany (zaliczamy do nich koszty leczenia, rehabilitacji, zakupu leków, dojazdów czy opieki sprawowanej przez członków rodziny),
  • komplikacje w związku z operacjami.

Natomiast nie bez znaczenia jest także określony przez biegłego ortopedę uszczerbek (trwały lub długotrwały) na zdrowiu.

W przypadku urazów śródstopia Tabela zawarta w OBWIESZCZENIU MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przewiduje następujące widełki procentowego uszczerbku na zdrowiu, w zależności od rozległości urazu, jakiemu uległy kości śródstopia:

Stawy skokowe, stopa

167.

Złamania kości śródstopia z przemieszczeniem, zniekształceniem stopy:a) złamania I lub V kości z wyraźnym przemieszczeniem – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych

b) złamania II, III lub IV kości śródstopia – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych

c) złamania trzech i więcej kości śródstopia – w zależności od zaburzeń czynnościowych

5–153–10

10–20

168.

Złamania kości śródstopia powikłane zapaleniem kości, przetokami, wtórnymi zmianami troficznymi i zmianami neurologicznymi ocenia się według pozycji 167, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od stopnia powikłań o

1–10

173.

Utrata stopy w obrębie kości śródstopia – zależnie od rozległości utraty przedstopia i cech kikuta

20–30

 

Jak więc widać uszczerbek na zdrowiu stwierdzony przy złamaniu kości śródstopia może wynosić od kilku do kilkudziesięciu procent. Sąd zatem w zależności od komplikacji zdrowotnych i okoliczności, o których wspomniano wyżej może więc zasądzić również kilka lub kilkadziesiąt tysięcy złotych z tytułu zadośćuczynienia.

Mając na uwadze, iż niniejszy blog adresowany jest z racji siedziby Kancelarii w Jarocinie do mieszkańców głównie Wielkopolski, to spróbuje się odnieść w tym miejscu do kilku rozstrzygnięć wydanych przez sądy w Wielkopolsce przy tego typu roszczeniach ze skrótowym opisem stanu faktycznego.

I tak oto w wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu XII C 1643/15 – wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu z 2017-03-23

Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 50.000 zł zadośćuczynienia ( 60.000 zł wypłacono w toku postępowania likwidacyjnego)  przy następującym stanie faktycznym:

W efekcie wypadku powódka doznała 33% trwałego uszczerbku na zdrowiu ze względu na: złamanie III kości śródstopia prawego, złamanie kości guzicznej z przemieszczeniem, obrażenia stawu kolanowego prawego z uszkodzeniem wielowiązadłowym skutkujące do chwili obecnej pourazową niestabilnością, blizny na prawej nodze, a także nerwicę pourazową.

Stłuczenia i otarcia naskórka na tułowiu i kończynach nie wywołały trwałego uszczerbku na zdrowiu. /k.336- opinia Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Akademii Medycznej w P. z dnia 28 października 2016 r./.

Stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu ustalonego w niniejszym postępowaniu jest wysoce podobny do ustaleń pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego /31%/.

Przez około 2 miesiące po wypadku powódka odczuwała silny ból na poziomie 6-7 punktów w skali 10- stopniowej, a następnie dolegliwości bólowe stopniowo malały o 1 punkt w każdym kolejnym miesiącu.

Od dnia wypadku do 2.05. 2012 r. powódka pozostawała na Oddziale (…) Szpitala Wojewódzkiego w P., po zdjęciu gipsu została skierowana na zabiegi rehabilitacyjne, które były powtarzane w odstępach czasowych w odpowiednim zakresie. Ze względu na stan kolana konieczne były dwie operacje w dniach 23 listopada 2012 r. i 8 lutego 2013 r. i dalsza rehabilitacja /k.329-332- opis przebiegu leczenia i rehabilitacji na podstawie dokumentacji medycznej złożonej do akt sprawy/.

Kolejnym przykładem, na który pragnę się powołać jest wyrok o Sygnaturze akt I C 1649/12 wydany przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w dniu 13 marca 2014r., w którym Sąd zasądził od strony pozwanej Skarbu Państwa – Aresztu Śledczego w J. na rzecz powoda kwotę 3.000,00 zł. Sąd ustalił, co następuje:

W dniu (…) N. G., przebywający w Areszcie Śledczym w J., schodząc z łóżka spadł z taboretu i skręcił lewą nogę. N. G. miał górne łóżko bez drabinki. Górne łóżko znajduje się na wysokości około 1,5 m. Lekarz stwierdził załamanie podstawy V kości śródstopia. Po badaniu założono N. G. na okres 3 tygodni gips stopowo – udowy, aż po pachwinę.

Innym przykładem wysokości należnego zadośćuczynienia za złamanie kości śródstopia można wskazać orzeczenie o sygn. akt I C 30/16 wydany przez Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w dniu 31 stycznia 2017 r. w którym Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 22 000,00 zł z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

(…)rozpoznano u powoda złamanie kości stopy – złamanie III i IV kości śródstopia prawego, stan po urazie zmiażdżeniowym. Pomimo zastosowanego leczenia, powód począwszy od dnia wypadku do dnia dzisiejszego odczuwa jego następstwa w postaci silnych dolegliwości bólowych w złamanej stopie, które pojawiają się kiedy zgina stopę oraz kiedy musi przenieść cięższe przedmioty. Dolegliwości te nasilają się pod koniec dnia. Ból wzmaga się także przy zmianie pogody. Powód z uwagi na doznany uraz nie jest też w stanie przejść dłuższego dystansu. W związku z doznanym urazem powód był niezdolny do pracy od dnia wypadku, tj. od dnia 16 kwietnia 2014 roku do dnia 12 września 2014 roku. Poza wskazanymi urazami, bólem i cierpieniem fizycznym następstwem uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia powoda są także cierpienia o charakterze psychicznym.

Mam nadzieję, że przedstawienie tych kilku przykładów poszerzy Czytelnikom pogląd na okoliczności przyznawania zadośćuczynienia w przypadku złamania kości śródstopia oraz zmobilizuje do podejmowania decyzji o ubieganie się o zadośćuczynienie przy tego typu uszczerbkach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Oceń ten artykuł