Zadośćuczynienie za złamanie nogi – czyli jakiego odszkodowania moze spodziewac się poszkodowany w wypadku, w wyniku którego doszło do złamania kości nóg.

MabelAmber / Pixabay

Gdy tylko osoba poszkodowana w wypadku drogowym lub np., która upadła na oblodzonym chodniku przejdzie już początkowy proces leczenia, to zazwyczaj zaczyna analizować, czy za skutki wypadku, któremu uległa nie należy się jakieś odszkodowanie – zadośćuczynienie.

Skoro zadośćuczynienie się co do zasady należy, to pojawia się od razu pytanie : „to ile dostanę zadośćuczynienia za dany uszczerbek na zdrowiu?”, w tym przypadku: „ile dostanę zadośćuczynienia za złamaną nogę?”

Jedną z najczęstszych konsekwencji wypadków komunikacyjnych jest złamanie kości, a  wśród tych, te które dotyczą kończyny dolnej – nogi.

W tym wpisie więc spróbuję się zająć odpowiedzią na pytanie jakiego odszkodowania może się spodziewać ofiara wypadku, która doznała uszczerbku na zdrowiu w postaci – złamania kości nogi.

Niestety dla Czytelnika poszukującego łatwej i szybkiej odpowiedzi muszę jak na prawnika przystało udzielić odpowiedzi lekko wymijającej: prawidłową odpowiedzią na tak postawione pytanie jest  bowiem odpowiedź, „to zależy”.

Zależy- ale od czego?

W pierwszej kolejności należy ustalić kto i z jakiego tytułu ma nam wypłacić zadośćuczynienie za omawiane tutaj złamanie kości nogi.

Trochę inaczej ma się rzecz w sytuacji, gdy chcemy uzyskać świadczenie z polisy o charakterze dobrowolnym: od następstw nieszczęśliwych wypadków – NW, czy grupowej polisy w PZU, inaczej gdy dochodzimy zadośćuczynienia z tytułu odpowiedzialności cywilnej (OC) osoby trzeciej – tj. sytuacji, gdy za złamanie odpowiedzialny jest jakaś inna osoba. W zasadzie w przypadku polis NW, grupowych czy na życie wysokość świadczenia wynika z rodzaju polisy i zapisów OWU. Tak więc w niniejszym artykule skoncentruje się na roszczeniach dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia z OC.

Podkreślić należy, iż w przypadku roszczeń dotyczących zadośćuczynienia z tytułu OC nie ma prostego przelicznika, który by pozwolił nam na określenie, iż za dane konkretne złamanie kości taka kwota, a za złamanie innej kości taka.

Sąd, a wcześniej zakład ubezpieczeń dokonując oceny kwoty należnej tytułem zadośćuczynienia bierze pod uwagę wiele różnych okoliczności, które towarzyszą powstaniu uszczerbku.

Znaczenie ma przecież w jakim wieku jest osoba poszkodowana w wypadku komunikacyjnym?

Oczywistym jest, iż poważne złamanie łączące się np  z skróceniem nogi jest bardziej dotkliwe, dla wysportowanego nastolatka, niż dla Pana z nadwagą , co sport ogląda jedynie na ekranie telewizora popijając piwem i zajadać chipsami.

Istotny jest wykonywany zawód i czy złamanie kości nogi ma lub będzie miało wpływ na jego wykonywanie?

Tytułem przykłady: inaczej będzie odczuwać skutki złamania nogi młody sportowiec, albo pracownik fizyczny, a inaczej urzędnik państwowy pracujący za biurkiem.

Czy w związku z złamaniem nogi poszkodowany będzie zmuszony do zmiany sposobu spędzania wolnego czasu – np. nie będzie mógł uprawiać sportu, czy przekopać grządki na działce?

Znaczenie ma jak kości nogi się zrastają, czy występują komplikacje, np pojawia się staw rzekomy, ile było operacji, czy czekają jakieś operacje w przyszłości?

Czy złamanie pociąga za sobą także ograniczenie funkcji nogi?

Jak więc widać każda okoliczność, która u poszkodowanego uległa negatywnej zmianie w wyniku doznanego złamania nogi ma przełożenie na wysokość przyznawanego zadośćuczynienia?

Sądy oczywiście posiłkują się także ustalanym przez biegłego, w tym wypadku ortopedę, uszczerbkiem na zdrowiu. Co oczywiste im uszczerbek ten będzie wyższy tym wyższe zadośćuczynienie. znaczenie ma tez, czy biegły ortopeda stwierdzi, iż uraz ten ma charakter długotrwały, czy trwały.

Tabelę przewidującą wysokość uszczerbku w zależności od charakteru uszczerbku można znaleźć w OBWIESZCZENIU MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania.

Tabele z wyszczególnionymi uszczerbkami dotyczącymi nogi przedstawię na końcu niniejszego postu.

No to w końcu jakiej wysokości odszkodowania może się spodziewać poszkodowany, który doznał złamania nogi?

Niestety bez odniesienia się do konkretnej sprawy nie sposób wskazać jakiego rzędu kwoty za złamanie nogi można się od ubezpieczyciela domagać. Generalnie zakres ten moim zdaniem mieści się w przedziale od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych. W przypadku utraty funkcji nogi, porażenia nerwów i wielu innych współtowarzyszących dolegliwości może być i jeszcze większy.

Żeby nie być gołosłownym, to odwołam się do kilku wyroków sądów wskazując także na ustalony przez te sądy stan faktyczny.

I tak w wyroku o sygn. akt: I C 16/15 – wyrok Sądu Rejonowego w Krotoszynie z 2015-08-26

Sąd ten zasądził po uwzględnieniu wcześniejszej wypłaty kwotę 33.000 tys złotych tytułem zadośćuczynienia  przy następującym stanie faktycznym:

„w dniu 03.09.2011r. na drodze powiatowej nr (…) prowadzącej w kierunku K., w miejscowości D. przy ulicy (…) około godz. 9.38 doszło do wypadku komunikacyjnego, w którym brał udział. Kierujący samochodem marki P. (…) o nr rej. (…) jadący z prędkością, która nie zapewniała mu panowania nad pojazdem, nieprawidłowo dokonał oceny warunków stanu ruchu na jedni i nie upewnił się, czy ma dość miejsca, by wykonać manewr wyprzedzania rowerzystki, przez co doprowadził do zderzenia z jadącym z przeciwka samochodem osobowym marki M. o nr rej. (…), w wyniku którego kierująca autem i pasażerowie m.in. powód doznali poważnych obrażeń ciała. Sprawca wypadku posiadał ubezpieczenie OC u pozwanego. Powód został zabrany z miejsca wypadku do szpitala w P. na(…). W szpitalu zdiagnozowano u niego min. otwarte wieoodłamowe złamanie Vi kości trzonowej uda lewego, otwartą ranę biodra i uda, otwarte rany przedramienia oraz zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i wiązadeł stawu łokciowego. Ze względu na poważny stan powoda przekazano go na Oddział (…)szpitala, gdzie przeprowadzono operację złamanej kości udowej polegającą na zamkniętej repozycji złamania z wewnętrzną stabilizacją przy pomocy gwoździa śródszpikowego. Powód podniósł, że w trakcie hospitalizacji poddano go również intensywnemu leczeniu farmakologicznemu, w szczególności antybiotykoterapii, profilaktyce przeciwzakrzepowej oraz przeciwbólowej. W dniu 09.09.2011r. powód został wypisany do domu. Przez okres 4 tygodni musiał leżeć, po czym przez 2 tygodnie używać wózka i przez cały ten czas korzystać z opieki osób trzecich. Ze względu na powolny zrost złamanej kończyny powód był ponownie hospitalizowany – w styczniu 2012r. poddano go kolejnej interwencji chirurgicznej, tj. dynamizacji złamania. Po kilkudniowej hospitalizacji powód został wypisany do domu z zaleceniem m.in. chodzenia o dwóch kitlach łokciowych i kontynuacji kuracji farmakologicznej. Powód podniósł, że przez okres kilku miesięcy po wypadku nie był w stanie samodzielnie funkcjonować i potrzebował pomocy osób trzecich. Nadto, oprócz dolegliwości bólowych cierpiał na znaczne obniżenie nastroju i odczuwał silny niepokój poruszając się środkami komunikacji. Do chwili obecnej odczuwa ból w złamanej kończynie i cierpi na bezsenność.

W innym wyroku o sygn. akt: I ACa 682/16 – wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 2016-12-02, wydany w wyniku wniesionej apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu, a który dotyczył złamania kości uda w wyniku poślizgnięcia się na oblodzonej powierzchni przed jednym z marketów w Jarocinie. Sąd ten zasądził tytułem zadośćuczynienia kwotę 35.000 zł, w następującym stanie faktycznym:

W dniu 11 marca 2013 r. powód przez około godzinę robił zakupy zmywarki w M. E. w J. przy ul. (…). Do sklepu wchodził bocznymi drzwiami dla klientów po prawej stronie sklepu. Około godz. 17 powód wychodził do samochodu mikrobus otworzyć drzwi celem załadowania zmywarki, którą miał przywieźć pracownik sklepu. W odległości ok. 1 m od drzwi wejściowych powód poślizgnął się na oblodzonej nawierzchni i przewrócił na plecy na kostkę brukową. Powód miał zimowe obuwie. Ktoś zawiadomił obsługę sklepu i powoda przeniesiono do wnętrza sklepu. Kierowniczka sklepu (…) przyniosła koc i poleciła posypać wejście do sklepu solą, co wykonano, a następnie wezwano pogotowie. Powód był wulgarny, kiedy kierowniczka pytała się, co zrobić ze zmywarką, a nie interesowała się upadkiem. M. M. (1) i B. Z. (1) – ratownicy medyczni z pogotowia ratunkowego unieruchomili nogę powoda i zabrali go do szpitala. Ratownicy mieli problemy z wyjściem z samochodu oraz z przetransportowaniem powoda noszami na kółkach do karetki z powodu śliskiego i nie posypanego podłoża.

W dniu 12 marca 2013 r. wykonano u powoda operacyjnie zespolenie złamania podudzia prawego. W dniach od 11-13 listopada 2013 r. był hospitalizowany w szpitalu w J. i wykonano operację – dynamizację zespolenia. W dniach 22-25 marca 2015 r. powód był ponownie hospitalizowany i operacyjnie usunięto zespolenie. Powód leczył się w poradni ortopedycznej w J.. Od lipca 2014 r. miał rehabilitację w (…) w K..

Sąd podzielił stanowisko biegłego z zakresu ortopedii, iż zakres cierpień fizycznych i psychicznych powoda wskutek doznanego urazu był znaczny. Cierpienia fizyczne związane były z bólem powypadkowym, hospitalizacjami, trzema operacjami, długotrwałym leczeniem i rehabilitacją. Powód doznał złamania kości podudzia prawej nogi. Odczuwał ból na skutek złamania kości oraz operacji. Powód uzyskał zrost kości i zakończył leczenie. Pozostało jednak minimalne ograniczenie ruchomości stawu kolanowego. Po zdarzeniu powód przez kilka tygodni leżał i wymagał opieki w zakresie przygotowywania posiłków, podawania lekarstw, zmiany opatrunków, kąpieli, przemieszczaniu się do toalety. W chwili zdarzenia miał 43 lata, w prowadzeniu działalności gospodarczej musiał zastąpić go ojciec, a na skutek braku możliwości opieki przez żonę, która zajmowała się pięciomiesięczną córką, zmuszony był zamieszkać z rodzicami. Z tego powodu przez 2 miesiące miał bardzo ograniczony kontakt z małym dzieckiem. Aktualnie powód powrócił do prowadzenia działalności gospodarczej, jeździ samochodem i w zasadzie odzyskał sprawność fizyczną. Tym niemniej z powodu bólu kolana musiał zrezygnować z jazdy na nartach i gry w koszykówkę. Na krzywdę powoda złożyły się także obawy, czy nie wystąpią w przyszłości dalsze skutki wypadku w postaci zmian zwyrodnieniowych, które może skutkować koniecznością operacyjnego leczenia stawu kolanowego. Sąd wziął pod uwagę również jako pomocniczy środek procentowo określony uszczerbek na zdrowiu powoda na poziomie od 8 %.

W trzecim przykładowym rozstrzygnięciu wydanym pod sygn. akt:I C 579/17 – wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu z 2017-09-26, Sąd ten zasądził po uwzglednieniu wcześniejszych wypłat 90.000 zł tytułem zadośćuczynienia, ustalając stan faktyczny Sąd ten wskazał, iż:

W dniu 20 marca 1999 r. na trasie między O., a K., w pobliżu miejscowości M. doszło do wypadku komunikacyjnego polegającego na tym, że P. W., kierujący samochodem osobowym marki V. (…) zjechał na przeciwległy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym samochodem marki F. (…), którym to samochodem podróżował powód J. R. oraz jego syn M. R.. W wyniku przedmiotowego wypadku śmierć na miejscu poniósł syn powoda, a sam powód doznał poważnych obrażeń ciała zagrażających jego życiu. Sprawca wypadku P. W. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 31 marca 2000 r., w sprawie IIK 315/99. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 25 maja 2000 r. w sprawie IV Ka 167/00.

Po wypadku powoda przewieziono karetką pogotowia do Oddziału Intensywnej Opieki Medycznej Szpitala w K. – Oddziału (…), gdzie przebywał w dniach od 20 marca do 6 lipca 1999 r. U powoda zdiagnozowano: stłuczenie głowy, ranę tłuczoną twarzy, odmę opłucnową lewostronną, złamanie żeber III i VI po stronie lewej, ostrą niewydolność oddechowa – stłuczenie płuca lewego, podejrzenie zatoru tętnicy płucnej, zwichnięcie prawego biodra, wielofragmentowe złamanie kości udowej prawej z przemieszczeniem, wielofragmentowe złamanie rzepki prawej, niedowład nerwu strzałkowego prawego, złamanie obu kości łonowych, złamanie nasady bliższej kości piszczelowej lewej bez przemieszczenia, złamanie kości śródręcza lewego III – V z przemieszczeniem oraz wstrząs pourazowy. Powód został przyjęty w stanie ogólnym bardzo ciężkim w stanie zagrożenia życia. Wdrożono postępowanie przeciwwstrząsowe, nawadnianie, podano leki krążeniowe, sterydy, leki przeciwbólowe, krew, osocze, antybiotyki, zastosowano tlenoterapię i postępowanie przeciwzakrzepowe. Dominowały objawy niewydolności oddechowej spowodowane stłuczeniem lewego płuca, złamaniem żeber po stronie lewej, odmą opłucnową lewostronną oraz podejrzeniem zatoru tętnicy płucnej. Po uzyskaniu stabilizacji stanu ogólnego wykonano repozycję krwawą zwichnięcia stawu biodrowego prawego, oraz repozycję krwawą prawego uda z zespoleniem gwoździem Kuntschera. Po uzyskaniu dalszej poprawy w dniu 12 kwietnia 1999 r. wykonano operacyjne zespolenie prawej rzepki oraz kości śródręcza prawego od III – V. W wyniku intensywnego leczenia stan ogólny powoda stopniowo się poprawiał tak, że w czerwcu 1999 r. podczas pobytu na Oddziale (…) został spionizowany, zaczął chodzić z pomocą balkonika i kul.”

Jak wiec widać złamanie nogi złamaniu nogi nie równe.

Poniżej załączam jeszcze wyimek z wspomnianej tabeli, gdzie wartości liczbowe wskazane obok konkretnego uszczerbku oznaczają przedział w jakim lekarz orzecznik powinien ustalić uszczerbek na zdrowiu:

 M. Uszkodzenia kończyny dolnej
 Biodro
142. Utrata kończyny dolnej przez wyłuszczenie jej w stawie biodrowym lub odjęcie w okolicy podkrętarzowej 85
143. Przykurcze i ograniczenia ruchów w stawie biodrowym w następstwie uszkodzeń tkanek miękkich – w zależności od stopnia 5-25
144. Zesztywnienie stawu biodrowego – w zależności od ustawienia i wtórnych zaburzeń statyki i dynamiki:
 a) w ustawieniu czynnościowo korzystnym 20-35
 b) w ustawieniu czynnościowo niekorzystnym 30-60
145. Inne następstwa uszkodzeń stawu biodrowego (zwichnięć, złamań bliższej nasady kości udowej, złamań szyjki, złamań przezkrętarzowych i podkrętarzowych, złamań krętarzy itp.) – w zależności od zakresu ruchów przemieszczeń, skrócenia, zniekształceń i różnego rodzaju zmian wtórnych oraz dolegliwości subiektywnych:
 a) ze zmianami miernego stopnia 5-20
 b) ze zmianami dużego stopnia 20-40
 c) z bardzo ciężkimi zmianami miejscowymi i dolegliwościami wtórnymi (kręgosłup, staw krzyżowo-biodrowy, kolano itp.) 40-65
146. Przykurcze i zesztywnienia powikłane przewlekłym zapaleniem tkanki kostnej, z przetokami, ciałami obcymi itp. ocenia się według pozycji 142-145, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od rozmiarów powikłań o: 5-15
 Uwaga: Jako wynik urazowego uszkodzenia biodra zgłaszane są często następujące zmiany chorobowe: krwiopochodne ropne zapalenie kości, gruźlica kostno-stawowa, nowotwory, martwice aseptyczne kości, biodro szpotawe dorastających i inne zniekształcenia powodujące zaburzenia statyki. Przy tego rodzaju stanach chorobowych należy szczególną uwagę zwracać na istnienie związku przyczynowego między tymi schorzeniami a wypadkiem.
 Udo
147. Złamanie kości udowej – w zależności od zniekształceń, skrócenia, zaników mięśniowych i ograniczenia ruchów w stawach:
 a) z nieznacznymi zmianami i skróceniem do 4 cm 5-15
 b) z miernymi zmianami i skróceniem do 6 cm 15-30
 c) ze skróceniem ponad 6 cm i ciężkimi zmianami 30-40
148. Staw rzekomy lub ubytki kości udowej uniemożliwiające obciążenie kończyny – w zależności od stopnia upośledzenia funkcji, skrócenia i zaburzeń wtórnych 40-60
149. Uszkodzenia skóry, mięśni, ścięgien (oparzenia, przecięcia, pęknięcia podskórne, przepukliny mięśniowe itp.) – w zależności od zaburzeń funkcji itp. 5-20
150. Uszkodzenia dużych naczyń, tętniaki pourazowe – w zależności od stopnia wtórnych zaburzeń troficznych 5-30
151. Uszkodzenia uda powikłane przewlekłym ropnym zapaleniem kości, przetokami, ciałami obcymi, skostnieniem pozaszkieletowym i zmianami neurologicznymi ocenia się według pozycji 147-150, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od rozmiarów powikłań o: 1-10
152. Uszkodzenia uda powikłane współistniejącym uszkodzeniem nerwu kulszowego ocenia się według pozycji 147-150, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od rozmiarów uszkodzenia nerwu o: 10-65
 Uwaga: Łączny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ocenianego według pozycji 147-150 i 152 nie może przekroczyć 70%.
153. Utrata kończyny – zależnie od długości kikuta i przydatności jego cech do oprotezowania 50-70
 Kolano
154. Zesztywnienie stawu kolanowego:
 a) w pozycji funkcjonalnej korzystnej 0-15° 30
 b) przy większych stopniach zgięcia lub przeproście powyżej -10° (minus 10°) stosuje się ocenę wg pp. a) – zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu za każde 4° odchylenie ponad granicę 15° lub -10° o: 1
155. Trwałe ograniczenia ruchomości stawu kolanowego w następstwie uszkodzeń samego stawu (uszkodzenia więzadłowe, torebkowe, łąkotek, kości tworzących staw kolanowy itd.) – w zależności od charakteru przykurczu i zakresu ubytku funkcji:
 a) utrata ruchomości w zakresie 0-40° za każde 2° ubytku ruchu 1
 b) utrata ruchomości w zakresie 40°-90° za każde 5° ubytku ruchu 1
 c) utrata ruchomości w zakresie 90°-120° za każde 10° ubytku ruchu 1
 Uwaga: prawidłowo funkcjonalny zakres ruchów przyjmuje się w granicach 0°-120°.
156. Inne następstwa uszkodzeń kolana: skrócenie kończyny, zaburzenia osi, stawu (koślawość, szpotawość, ruchomość patologiczna), dolegliwości przewlekłe zapalne, zapalenia ropne, ciała obce, przetoki itp. – w zależności od stopnia 1-20
157. Utrata kończyny na poziomie stawu kolanowego 65
 Podudzie
158. Złamanie kości podudzia – w zależności od zniekształcenia, przemieszczenia, powikłań wtórnych, zmian troficznych i czynnościowych kończyny itp.:
 a) ze zmianami lub skróceniem do 4 cm 5-15
 b) z dużymi wtórnymi zmianami lub ze skróceniem od 4 cm do 6 cm 15-25
 c) ze skróceniem powyżej 6 cm lub bardzo rozległymi zmianami wtórnymi i dodatkowymi powikłaniami w postaci przewlekłego zapalenia kości, przetok, zmian troficznych skóry z owrzodzeniami, stawów rzekomych, ubytków kostnych i zmian neurologicznych 25-50
159. Izolowane złamania strzałki (oprócz kostki bocznej) 3
160. Uszkodzenia tkanek miękkich podudzia, uszkodzenia ścięgna Achillesa i innych ścięgien – zależnie od rozległości uszkodzenia, zaburzeń czynnościowych i zniekształceń stopy 5-20
161. Utrata kończyny w obrębie podudzia – w zależności od charakteru kikuta, długości, przydatności do oprotezowania i zmian wtórnych w obrębie kończyny:
 a) przy długości kikuta do 8 cm mierząc od szpary stawowej 60
 b) przy dłuższych kikutach 40-55
 Stawy skokowe, stopa
162. Ograniczenie ruchomości i zniekształcenia w stawach skokowych (w następstwie wykręcenia, zwichnięcia, złamania kości tworzących staw, zranień, ciał obcych, blizn itp.) – w zależności od ich stopnia i dolegliwości:
 a) bez zniekształceń 1-15
 b) ze zniekształceniem, upośledzeniem funkcji ruchowej i statycznej stopy 15-25
 c) powikłane przewlekłym zapaleniem kości i stawu, przetokami, martwicą aseptyczną, zmianami neurologicznymi itp. 25-40
163. Zesztywnienie stawu skokowego – w zależności od ustawienia stopy, zmian wtórnych i powikłań:
 a) pod kątem zbliżonym do prostego 10-20
 b) w innych ustawieniach czynnościowo niekorzystnych 20-40
164. Złamania kości piętowej lub skokowej z przemieszczeniem, zniekształceniem i innymi zmianami wtórnymi:
 a) miernego stopnia – zależnie od wielkości zaburzeń czynnościowych 5-15
 b) znacznego stopnia lub z powikłaniami – zależnie od wielkości zaburzeń czynnościowych 15-30
165. Utrata kości piętowej lub skokowej 40
166. Uszkodzenia kości stępu z przemieszczeniem, zniekształceniami i innymi zmianami wtórnymi:
 a) miernego stopnia – zależnie od wielkości zaburzeń czynnościowych 5-10
 b) znacznego stopnia lub innymi powikłaniami – zależnie od wielkości zaburzeń 10-20
167. Złamania kości śródstopia z przemieszczeniem, zniekształceniem stopy:
 a) złamania I lub V kości z wyraźnym przemieszczeniem – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych 5-15
 b) złamania II, III lub IV kości śródstopia – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych 3-10
 c) złamania trzech i więcej kości śródstopia – w zależności od zaburzeń czynnościowych 10-20
168. Złamania kości śródstopia powikłane zapaleniem kości, przetokami, wtórnymi zmianami troficznymi i zmianami neurologicznymi ocenia się według pozycji 167, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od stopnia powikłań o: 1-10
169. Inne uszkodzenia stopy pozostawiające zmiany bliznowate i zniekształcające – w zależności od stopnia upośledzenia czynności 1-15
170. Utrata stopy w całości 50
171. Utrata stopy na poziomie stawu Choparta 40
172. Utrata stopy w stawie Lisfranka 35
173. Utrata stopy w obrębie kości śródstopia – zależnie od rozległości utraty przedstopia i cech kikuta 20-30
 Palce stopy
174. Utrata paliczka paznokciowego palucha 5
175. Utrata całego palucha 7
176. Utrata palucha wraz z kością śródstopia – w zależności od rozmiaru utraty kości śródstopia 10-20
177. Utrata palców II-V w części lub całości – za każdy palec 2
178. Utrata V palca wraz z kością śródstopia – zależnie od wielkości utraty kości śródstopia 5-10
179. Utrata palców II-IV z kością śródstopia – zależnie od wielkości utraty kości śródstopia, za każdy palec 3-5
180. Inne uszkodzenia i zniekształcenia palców – w zależności od stopnia upośledzenia funkcji

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Oceń ten artykuł